Top 10 Informatie

View RSS Feed

Creche mama's
Datum 2009-12-03 | 351 keer bekeken

Hoe komt het toch dat het beeld wat je van jezelf hebt in de toekomst altijd anders uitpakt? Dat datgene wat je bedenkt, wat je denkt te doen, te zeggen enz altijd anders is dan het moment dat je daadwerkelijk die keuzes moet maken?Neem nou de creche en mijn mening erover voordat mijn dochter ernaartoe ging. Maandenlang las ik verhalen van moeders die het zo moeilijk vonden hun kind daarnaartoe te brengen, en maandenlang dacht ik: stel je niet zo aan, dat is goed voor je kind, moeten ze even doorheen maar uiteindelijk hebben ze er veel aan. spelen met andere kinderen, luisteren naar andere volwassenen enz.

Tot het moment dat ik daar stond met mijn dochter op de arm. Rugzakje mee, broodje erin, wat drinken en een lieve leidster die haar overnam om mij uit te zwaaien. Dat misselijke gevoel, dat gevoel dat schreeuwt om weer terug te rennen en je kind uit diegene haar armen te rukken, dat was dus dat gevoel waar al die moeders het altijd over hadden? Dat was dat gevoel waar ik zo nuchter over deed zo van: Moet je even doorheen, stel je niet aan?!

Wat voor onmenselijke mening was dat wel niet van mij? Wat voor nuchter, hard maar vooral harteloze mening was dat van mij? Was ik helemaal gek geworden?

Dus daar ging ik, doorlopen, verstand op nul en hup naar mijn werk om daar 4 uur lang als een kip zonder kop rond te lopen, 10 x naar de wc te gaan om weer even adem te halen, water door me gezicht te spoelen en het schreeuwende gevoel in mijn buik maar vooral mijn hart te onderdrukken.

Dat ze goed voor mijn dochter zorgen, dat ze veel ervan leert door met andere kinderen te spelen, dat ze leert om ook naar andere volwassenen te luisteren, doet er nu allemaal niet meer toe. Het liefste hield ik haar gevangen in huis. Nooit meer naar de creche. Nooit meer dat gezichtje zien als ik wegga. Nooit meer horen dat ze mama roept terwijl er dikke tranen over haar wangen rollen. Nooit meer haar kleine lichaampje om mijn benen voelen, me niet meer loslaten omdat ze weet dat ik wegga.

Moeder zijn..................nooit verwacht dat mijn meningen zo zouden veranderen.
Moeder zijn.................Je hart is 10 x groter door het ouderschap, maar breekt ook 10 x sneller als er ook maar iets gebeurd met je kind.

Geschreven door Viola voor SingleParent.nl

Terug naar overzicht