Eigen willetje
Je eigen leven proberen te behouden.
Nu Tara ouder wordt merk ik dat er steeds meer momenten komen dat ik goed moet nadenken wat we vandaag weer eens gaan ondernemen.Een hele dag alleen spelen of samen met mama is wel een keertje leuk maar na een paar dagen toch ook wel erg vervelend.De fase van net leren kruipen en lopen is voorbij en mijn meisje word echt een dametje om rekening mee te houden.
Waar je vroeger nog dacht: he ik wil de was ophangen dus moet haar meenemen naar boven, is het nu: he shit krijgen we weer een woedeaanval want ze wil niet naar boven. Jaja, de fase van het eigen willetje is duidelijk aanwezig........
Als mevrouw in bad wil, wil ze in bad, dat dit niet uitkomt voor mama omdat we net bezig zijnmet koken en dus zo gaan eten maakt haar niets uit. Bad is bad! En dat bevindt zich ergens boven die trap, dus daar ga ik lekker 30 min aan staan schreeuwen en krijsen.
Zelfde is het met het begrip *buiten*. Mevrouw weet nu dat als de achterdeur open gaat ze naar buiten toe kan.
En dat daar de zandbak staat. Nu kent ze ook het woordje *buiten* en gebruikt dit dan ook meerdere keren per dag. Ook weer vaak wanneer het net niet uitkomt bijv:
-Wanneer ze nog in pyama hier rondloopt 's ochtends.
-Wanneer we zo gaan eten en mama geen zandbak binnen wil hebben.
-Wanneer ze in bad moet (nu hebben we het geluk dat ze het bad voor de zandbak verkiest)
Al met al een hele andere wereld dus dat eigen willetje creeeren. Maar ook voor mama een hele andere wereld. Waar je vroeger nog even lekker languit op de bank kon hangen voor de tv moet je nu meespelen. Hartstikke fantastisch hoor, maar na een paar uur ook wel vermoeiend en dodelijk voor je inspiratie. Want na een paar dagen heeft mama de pop ook wel een keer gezien en de torentjes bouwen komen haar ook een beetje de keel uit. Tja het blijft een beetje zoeken naar je eigen dingetjes doen overdag en tijd vrijmaken voor je kind.
Soms botst dit een beetje aangezien er ineens twee willetjes zijn in het huishouden en soms heb je dagen dat je
denkt: wat moet ik in vredesnaam nog verzinnen om te doen met haar, maar aan de andere kant is
het een genot om te zien dat je eigen kind zich zo ontwikkeld tot een eigen persoonlijkheidje.
Geschreven door Viola voor SingleParent.nl
