Laat elkaar toch eens lekker!
Even zitten…Heerlijk, een paar keer per maand ga ik er eens lekker voor zitten. Kinderen weg of al in bed en dan heb ik even tijd om een tijdschrift te lezen, over kinderen wel te verstaan. Eens kijken of er nog ontwikkelingen zijn op opvoedkundig gebied of dat iemand misschien nog handige tips heeft. Onderuitgezakt op de bank of riant in bed languit even een rustmoment. Alleen de laatste paar keren viel het me op dat ons ‘tolerante’ Nederland toch niet zo tolerant is al ik dacht.
Mensen die elkaar aanvallen omdat ze een uitspraak hadden gedaan over het wel of niet kunnen/willen krijgen van kinderen. Mensen die ontzettend blij zijn over het feit dat ze erg snel zwanger raken mogen dit absoluut niet zeggen, want stel je voor dat ze op wat lange tenen trappen en mensen die maar niet zwanger raken moeten niet zeuren, want ze zijn toch gezond? En zonder kinderen is het leven zo relaxtÂ…. Op de volgende bladzijde nog zoÂ’n uitspraak: Mensen die hun kinderen meer dan 3 dagen naar de creche brengen
nemen hun ouderschap niet serieus. Dat is wel erg kort door de bocht denk ik dan. Nederland, laat elkaar nu eens in zÂ’n waarde! Sommige mensen zijn blij dat ze zwanger zijn, heerlijk toch, geniet ervan het is een wonder. Maar wees een beetje getemperd als je weet dat iemand ook graag wil. Mensen die dit heel graag willen en het maar
niet lukt. Heel sneu en ik hoop echt dat het snel lukt, maar reken anderen er niet op af als ze blij zijn, dat recht hebben ze.
Elke gezin is anders en nog meer: elk kind is anders. Dus of je je kinderen wel of niet en dan ook nog hoeveel dagen per week naar een creche brengtÂ…dat is geheel aan de ouder om te bepalen toch?
Ik, als alleenstaande ouder van twee kleine kinderen, ben blij voor de mensen die zwanger raken, maar probeer ze niet mijn ideeen over kinderen op te dringen. Ik kan ze hooguit vertellen wat voor mij werkt en wat niet. En ja, mijn kinderen gaan 4 dagen per week naar de creche! Simpelweg omdat het niet anders kan. Wij hebben, als ik niet werk, geen brood op de plank. Niks nada, geen ene cent. En ik weiger om een bijstandsmoeder te worden om bij mijn kinderen te zijn. Daar word ik niet gelukkiger van en mijn kinderen al evenmin. MaarÂ…als iemand daar wel voor kiestÂ…prima, die zal daar zÂ’n redenen wel voor hebben. En die redenen..gaan mij helemaal niks aan!
SingleParent.nl -- Geschreven door Chelle
