Ons jaar
"2007 zou ons jaar mogen worden, want wij vonden dat hadden we verdiend." Januari begon. Zij: spannend met haar nieuwe liefde. Ik: druk met inpakken voor mijn verhuizing. Beide in opgewonden stemming, wild, verliefd, vriendschap en gezondheid!Naarmate januari verstreek werd haar liefde warmer, hoopvoller en intenser. Mijn leven stond op zijn kop, verhuizen en weer alles uitpakken.
Zo ging er 1 goede maand voorbij, zoals we hadden afgesproken met elkaar. Februari nam zijn aanvang, zij voelde een knobbeltje in haar borst en ging naar de dokter, ik luisterde naar haar en ging mee naar de dokter, vol vertrouwen, 2007 is ons jaar. Zij ging zonder vrees, het zou niks zijn. Ik hoopte met haar mee en was daar net zo van overtuigd. Haar liefde werd inmiddels minder beantwoord, de ware nam afstand.
Ik luisterde en begreep het niet. Februari ging gewoon verder, toen kreeg zij de 1ste uitslag en haar alarmbellen werden geactiveerd, mijne ook, dit klonk als foute boel. Ook in februari verliet hij haar, met een smoes. Ik heb hem vervloekt en vindt hem zwak. Na de carnaval, nog steeds in februari, kreeg zij de definitieve uitslag, het was niet goed, kanker en ik zag haar vallen.
Februari is nog niet voorbij, zij is volop in diverse emoties. Van angst tot hoop van cynisme tot tranen. Ik doe met haar mee, luister en houdt haar vast. Maart is in het vizier, zij krijgt een operatie en ik ben bij haar in gedachtes. Zij krijgt half maart te horen hoe nu verder, ik luister en zal er zijn. Zij zo vreselijk dapper en optimistisch. Ik nog dapperder en negeer de sites op google.nl.Zij in de ziektewet, ik druk werkend. Zij in afschuwelijke onzekerheid, ik haar steundend.Zij en ik, volop in het jaar 2007, hoe kan dit nou. Zij kan niet uit de situatie stappen. Ik welen ik doe behoorlijk me best. Zij slaapt slecht en prakiseert 24u. Ik blijf goed slapen en prakiseer minder.Hoe bizar het ook mag zijn, deze situatie is ook mooi en intens. De gesprekken die we voeren zijn emotioneel maar wel puur en volop warmte. Ze gaan over de dood, van grapjes wie erop haar crematie zal gaan komen tot euthanasie. Ze gaan over het leven, de liefde, onze kinderen, vooral over onze kinderen. Hoe mooi ze zijn, hoe afschuwelijk dankbaar we zijn dat we hun hebben. Ondanks dat wij ze niet altijd begrijpen en ze voor altijd dicht bij ons willen houden.
Kan haar iemand vertellen hoe april/ mei enzo verder gaan verlopen, kan ik het weten?Zal het mogelijk zijn dat 2007 alsnog een goed jaar wordt? Het gaat niet om 2007 natuurlijk, het mag ook in 2008. Ook daar gaan we voor, als dat zo is, wordt 2008 ons jaar, what ever. 2009 ook en misschien pas in 2010?! Misschien beter als 2010 ons jaar wordt, want dat betekent namelijk 1 ding. Dan heeft zij de kanker overleefd en zijn wij nog steeds beste vriendinnen! Het ging anders dan we dachten, wie verwacht er ook dat alles blijft, zoals het is, of alles zo mag zijn zoals je wenst
Cath
